είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι πολλές φορές αντιλαμβανόμαστε ή προλαβαίνουμε να αντιληφθούμε!

Ένας από τους πιο φημισμένους πίνακες ζωγραφικής της αναγέννησης είναι «Η γέννηση της Αφροδίτης » του Boticcelli. Ένας πίνακας του 1485 εμπνευσμένος από έναν κλασσικό μύθο. Η Αφροδίτη για το ζωγράφο είναι ένα ισχυρό σύμβολο ωραιοπάθειας και αρμονίας. Ένα πλάσμα αισθησιακό ,αέρινο με έναν εξωπραγματικό ερωτισμό…

Είναι τόσο όμορφη που δεν προσέχουμε τον ασυνήθιστα μακρύ λαιμό της , τους χαμηλούς της ώμους και τον περίεργο τρόπο με τον οποίο ενώνεται ο κορμός με το αριστερό της χέρι. Η τοποθέτηση των χεριών της δίνει ένα γυμνό που όχι μόνο δεν προκαλεί αλλά αντιθέτως γοητεύει .Η Αφροδίτη παρουσιάζεται εξαιρετικά ψηλή ,όχι ιδιαίτερα καμπυλώδης ,με μικρό στήθος ,τονισμένη κοιλιά μα με ένα πρόσωπο τόσο γλυκό και γαλήνιο που μαγνητίζει και καθηλώνει. Τα λεπτά της χείλη σαν μια γραμμή που δεν ενοχλούν την καθαρότητα του μεγάλου της μετώπου, οι  ανύπαρκτες βλεφαρίδες , η λεπτή μύτη και το γωνιώδες πρόσωπό της  δημιουργούν ένα αρμονικό σύνολο που σε συνδυασμό με το καθηλωμένο βλέμμα της και το ελαφρώς γυρτό της κεφάλι  την κάνουν να φαίνεται ακόμα πιο αγνή ,αθώα και όμορφη. Το πληθωρικό μα πάντα συμμετρικό της σώμα ολοκληρώνει μια παρουσία η οποία επιβάλλεται ,καθηλώνει το βλέμμα του θεατή ακόμα και μέσα στο ζωγραφικό πίνακα.

Η γυναίκα για το Boticceli αποτελεί μια παρουσία κεντρική. Γυναίκα και ομορφιά είναι δύο έννοιες ταυτόσημες! Ομορφιά μέσα από τα μάτια ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους στον κόσμο! Ομορφιά το 1485!Άραγε και ομορφιά σήμερα;